Moaña a carón do mar

Somos uns grandes afeccionados a visitar, coñecer e voltar ás diferentes vilas do Morrazo. Vilas que pensan nas cativas e cativos que alí viven e tamén nas que as visitamos. Sempre nos sentimos coma na casa e a tarde faise curta entre tanta alternativa de lecer.

Nesta ocasión, achegámonos cediño na tarde até Moaña, vila que mira ao mar sempre e a Vigo en ocasións. 

Ao ter un percorrido paralelo ao mar, habitantes e visitantes pasan as fins de semana disfrutando do seu paseo marítimo. Nós non fomos menos. 

O paseo marítimo propiamente dito transcorre paralelo a unha pista para bicicletas, patinetes e demáis. 

Atopamos unha balea fenomenalmente azul e un calamar. Fixemos fotos a carón do Fisgón, unha estatua espectacular que representa a un mariñeiro co tridente ("fisga") nunha clara alusión ao deus do mar, Neptuno. 

Máis adiante vimos e xogamos nun parque de skate e no parque principal de Moaña, dos cales, por protección á imaxe, non quixemos facer nin unha soa foto de preto. Que vos sirva para animarvos a visitala e disfrutala.

Salinas do Ulló

Aínda que no momento do día no que nos achegamos a coñecer as Salinas do Ulló había marea baixa, a grandiosidade do lugar animounos a percorrelas e desexar voltar noutra ocasión con marea alta.

Ubicadas no concello de Vilaboa, as Salinas e Marismas do Ulló constitúen un recuncho de limpa beleza á vez que contemplamos a obra do ser humano ao conter as salinas e permitir arrodealas a pé.

Como nos informa a páxina do Concello de Vilaboa, as salinas componse de partes de horta, bosques de pinos, carballos, salgueiros, ameneiros, prados e pastos de xuncos.

A pretensión principal das salinas foi a súa explotación dende o século XVII coa construción dun dos poucos muiños de mareas existentes en Galicia, "cun funcionamento que se baseaba no aproveitamento do movemento de correntes do fondo da ría para xerar forza hidráulica" (fonte: web do Concello de Vilaboa).

Daquel uso nada queda e apenas uns muros das antigas casas habitadas polos traballadores que mantiñan o muiño de mareas. 

Percórrese por un camiño de terra batida que arrodea a salina e nos permite cruzar o mar e voltar a terra despois de contemplar o solpor cara a ría de Vigo. Iso sí, aínda que nos atrevemos co patinete pola pista de terra, cruzar o camiño de pedra a través do mar hai que facelo con tódolos sentidos alerta.

Se queredes percorrelas de forma guiada, aquí vos deixo a ligazón promovida na páxina do Concello dunha opción para unha fin de semana.

O lago Castiñeiras

Chegar a primavera e saír explorar os arredores é todo un. Nesta ocasión, achegámonos ao lago Castiñeiras nun festivo. A pesares da xente que tivera a mesma idea ca nós, puidemos disfrutalo en toda a súa beleza.

Situado entre os concellos de Vilaboa e Marín, o lago Castiñeiras é un enclave coidado polo home, no cumio dun monte, a unos 400 metros de altitude sobre o nivel do mar, abrigado por bosques na súa ampla maioría autóctonos. Nada de eucaliptos ferintes á vista. E falamos de 70 hectáreas de beleza preservada e coidada para o lecer de quen a visita. Un lago que invita á tranquilidade e á contemplación. 

Pero non todo é meditar: no seu seo hai un pequeno centro de protección da natureza con diversos tipos de animais, dende parrulos, ocas até ovellas, cabras ou cabalos. Non fai falla dicir que é o lugar favorito de cativas e cativos. A pesares de que está prohibido dar de comer aos animais, éstes buscan a compaña humana e seguen a nenas e nenos do seu lado da vaia. 

Pódese pasear por diferentes sendeiros ben definidos, pero integrados na paisaxe de forma natural, cruzando por diferentes pontes, os regatos que acaban ou parten do lago Castiñeiras. Non recomendamos o paseo con carriños de bebé ou patinetes, xa que estamos en plena natureza, non en terreo pavimentado, polo que, no caso dos bebés, o mellor é o porteo e no caso dos un chisquiño maiores, deixar o patinete no coche. Pero, obviamente, todo depende da enerxía dispoñible :)

Pero non todo vai ser pasear ou contemplar: é un lugar ideal para merendar en familia o coas amizades. Ducias de asentos de pedra coas súas correspondentes mesas agardan polas visitas. Tamén se poden organizar barbacoas nos meses permitidos. 

Quédanos pendente acudir un día no futuro e visitar a Aula da Natureza de Cotorredondo, para aprender máis e non só relaxarnos entre tanta beleza. 

Non moi lonxe, a apenas 2 kms, tamén nos quedou por ver o mirador de Cotorredondo, dende o que, polo visto, se pode ollar a enseada de San Simón na ría de Vigo. Darános xogo para un post futuro.