Adoramos ser oriundos de Ourense, porque nos dá a oportunidade de querer percorrer a provincia enteira. Provincia que, conxuntamente con Lugo, é das menos coñecidas de Galicia por ofrecer paisaxes máis interiores. Entre esas paisaxes, non deixa de abraiar a visitantes e oriundos a beleza de impresión dos canóns do Sil.
Aínda que se pode acceder dende diversos lugares a esta espectacular fermosura, nós decidimos levar ao neno directamente á vista máis abraiante destes canóns. Son os chamados miradoiros de Torgás ou balcóns de Madrid. Como ben indican na páxina da Ribeira Sacra, non se chaman así por distinguirse Madrid dende eles senón que era o lugar elixido polas mulleres para despedirse dos seus maridos emigrantes, moitos deles barquilleiros.
Cando o tempo é bo, nese lugar de excepción non se precisa máis que deixar falar a natureza. Se o silencio é absoluto, óese no fondo do río o ruído do catamarán percorrendo o Sil. Absoluta beleza natural. As nenas e nenos, se se lles permite o momento de decatarse da paisaxe única que os arrodea, tamén son quen de ter un momento de relaxación e acougo descubrindo as fondas gorxas escavadas polo río, hai milleiros de anos. Polos menos así o experimentou o noso neno.
Chegar até os miradoiros de Torgás só se ve condicionado por estradas comarcais pero ese afastamento de núcleos urbáns contribúe a que siga sendo un lugar para quen realmente quere visitalo. Sentar nas pedras e agardar polo solpor é un recordo que perdura.
Ningún comentario:
Publicar un comentario